1. பொழுதுபோக்கு
  2. »
  3. சினிமா
  4. »
  5. மற‌க்க முடி‌யுமா

சைக்கோ - A Perfect Cinema

ஹிட்ச்காக்
FILE
ஆல்பிரட் ஹிட்ச்காக்கின் சைக்கோவை பற்றி சொல்லும் போது, அதனை ஒரு முழுமையான படம் என்கிறார் பிரான்சிஸ் த்ரூஃபா. ஒரு முழுமையான படத்தில் இதுதான் சிறந்தது என்று நடிப்பையோ, இசையையோ, திரைக்கதையையோ இன்ன பிறவற்றையோ சுட்ட முடியாது. நாம் சொல்ல வரும் கருத்துக்கு இவை ஒத்திசைந்தவையாக இருக்க வேண்டும். சிறந்தவற்றைவிட பொருத்தமானவையே ஒரு முழுமையான திரைப்படத்தை உருவாக்குகின்றன.

ஹிட்ச்காக்கின் படங்களுக்கும் பிற த்‌ரில்லர் படங்களுக்கும் பல்வேறு வேற்றுமைகள் உள்ளன. திரைப்படம் குறித்த ஹிட்ச்காக்கின் பார்வைக்கும் மற்றவர்களின் பார்வைக்கும் உள்ள வித்தியாசமாக அதனை சொல்லலாம். ஹிட்ச்காக்கின் படங்களை தொடர்ந்து பார்ப்பவர்களுக்கு அவரது சினிமா அணுகுமுறை ஓரளவு தெரிந்திருக்க வாய்ப்பிருக்கிறது.

1. அழுத்தமான தடுமாற்றமில்லாத கதை சொல்லல் முறை

ஹிட்ச்காக் தீவிரமான கதை சொல்லி. பெட்ரோ அல்மதோவரைப் போன்று நெடிய காலங்களை உள்ளடக்கிய தி‌ரிதி‌ரியாக பி‌ரிந்து செல்லும் விஸ்தீரணமான கதை சொல்லி அல்ல ஹிட்ச்காக். அவரது பாணி வேறு. நெடிய காலங்களை கொண்ட கதைகளை அவர் பெரும்பாலும் தேர்வு செய்வதில்லை. அதிகபட்சம் ஒரு நெடிய சம்பவமாகதான் அவரது கதைகள் இருக்கும். சைக்கோ படத்தில் ஒரு இளம் பெண் பணத்தை திருடிச் செல்கிறாள். பாதி வழியில் கொல்லப்படுகிறாள். கொல்வது யார் என்பதில் சந்தேகம். ஓ‌ரிரு நாட்களில் மர்மம் விலகிவிடுகிறது. அவ்வளவுதான் கதை. ஒரே வாரத்தில் நடந்து முடிகிற கதை. பிளாஷ்பேக் கிடையாது, சைக்கோ என்றில்லை பெரும்பாலும் எந்தப் படத்திலும்.
FILE

எனில், ஹிட்ச்காக்கை தீவிரமான கதை சொல்லி என்று சொன்னது, அவர் கதை சொல்லும் முறையை வைத்து. காலம், இடம், கதாபாத்திரங்களின் பின்புலம், சொல்ல வருவதில் உள்ள தீர்க்கம் இவையே கதையின் தீவிரத்தை நிர்ணயிக்கின்றன. கதை நடக்கும் இடத்தையும், சூழலையும் பார்வையாளன் மனதில் பதியும் விதத்தில் காட்சிப்படுத்துவதில் ஹிட்ச்காக் நிபுணர். சைக்கோவில் பணத்தை திருடிச் செல்லும் மேரியன் கிரேன் தனது காரை விற்க முயலும் காட்சியில் போலீஸ்காரா‌ரின் கார் அவளை பின்தொடர்ந்து வரும். விற்பனை நிலையத்தின் எதிரே காரை திருப்பி எதிர்பக்கம் நிறுத்துவார் போலீஸ்காரர். மேரியன் கிரேன் கிளம்ப ஆயத்தமாகையில் மீண்டும் காரை திருப்பி மோpயன் கிரேன் இருக்கும் இடத்துக்கு வருவார். மிக துல்லியமாக போலீஸ்காரர் எங்கிருந்து எங்கு காரை நகர்த்தி செல்கிறார் என்பதை காட்சிப்படுத்தியிருப்பார் ஹிட்ச்காக்.

நார்மன் பேட்ஸுக்கு தெரியாமல் மேரியன் கிரேனின் சகோத‌ரி அவனது வீட்டில் ஒவ்வொரு அறையாக சோதனையிடுவதையும், திடீரென நார்மன் பேட்ஸ் அங்கே வருகையில் அவள் ஒளிந்து கொள்வதையும் நேர, இட பிசகில்லாமல் காட்சிப்படுத்தியிருப்பார்.

கால, இடத்துக்கு இணையானது கதாபாத்திரங்களின் பின்புலம். சந்திரமுகியின் நாயகன் ஒரு மருத்துவர். அவரது மருத்துவ திறமைகளைப் பற்றி சொல்ல கதையில் இடமில்லை. அதனால் ஒரு கதாபாத்திரம் அவ‌ரின் திறமைகளை பட்டியலிட்டு சொல்லும். பெரும்பாலும் இந்த எளிமையான உத்தியைதான் இயக்குனர்கள் பயன்படுத்துவார்கள். ஹிட்ச்காக் இந்த சிக்கலை மேதமையுடன் எதிர்கொள்கிறார்.
FILE

சைக்கோவில் மேரியன் கிரேனுக்கு ஒரு காதலன் இருக்கிறான் என்பதுவரைதான் நமக்கு தெரியும். அவள் பணத்துடன் கா‌ரில் வருகையில், பணம் காணாமல் போனதை அறிய நேரும்போது சம்பந்தப்பட்டவர்கள் என்னென்ன பேசிக் கொள்வார்கள் என்பது அவளது மனக்குரலாக பின்னணியில் ஒலிக்கும். மேரியன் கிரேனின் பதற்றத்தை தீவிரப்படுத்தி காட்டும் காட்சி இது. அதேநேரம் மேரியன் கிரேனின் சகோத‌ரியைப் பற்றியும் அவள் சார்ந்த நபர்களைப் பற்றியும் கூடுதலாக பல விஷயங்களை ஹிட்ச்காக் இந்த காட்சியில் பார்வையாளன் அறியாமலே அவனுள் பதிய வைத்து விடுகிறார். சந்திரமுகியில் வருவதைப் போன்று இதுவொரு திணிப்பாக தெரிவதில்லை.

கதாபாத்திரங்கள் மட்டுமின்றி கதையின் முக்கியமான அம்சங்களுக்கும் அதேஅளவு முக்கியத்துவத்தை தருகிறார். டயல் எம் ஃபார் மர்ட‌ரின் முக்கியமான அம்சம், எப்படி கொலையாளி மறைந்திருந்து கொலை செய்ய போகிறான் என்பது. கொலையாளி அதனை நடித்துக் காட்டுவதாக ஒரு காட்சியை ஹிட்ச்காக் வைத்திருப்பதை இங்கு நினைவுகூர்வது பொருத்தமாக இருக்கும்.

2. நீண்ட காட்சிகள்

ஹிட்ச்காக்கின் படங்களில் காட்சிகள் குறைவாகவும், மிக நீண்டதாகவும் காணப்படும். சைக்கோவை -

மேரியன் கிரேன் அவளது காதலன் சேம் இருவ‌ரின் சந்திப்பு, மேரியன் கிரேனின் அலுவலக காட்சி, பணத்துடன் கா‌ரில் பயணிப்பது, பேட்ஸின் விடுதியில் தங்குதல் - கொல்லப்படுதல், தனியார் துப்பறிவாளனின் விசாரணை, மேரியன் கிரேனின் சகோத‌ரி - சேம் இருவ‌ரின் விசாரணை, மனநல மருத்துவ‌ரின் விளக்கம் என ஏழே பகுதிகளாக பி‌ரித்துக் கொள்ளலாம்.

ஹிட்ச்காக்கின் கதை கூறல்முறை நேரடியானது. பொதுவாக ஒரு கதாபாத்திரத்தையே தொடர்ந்து காண்பித்தால் பார்வையாளனுக்கு சலிப்பு எற்படும் என வெவ்;வேறு கதாபாத்திரங்கள் வழியாக கதை சொல்லவே இயக்குனர்கள் முயற்சிப்பார்கள். சைக்கோவில் முதல் ஒரு மணி நேரம் கதை மேரியன் கிரேனுடனே பயணிக்கும். அவ‌ரின்றி ஒரு பிரேமும் இல்லை. கதை மீதும் கதை சொல்லல் முறை மீதும் ஆளுமை இருந்தால் மட்டுமே அது சாத்தியம்.

3. நாவல்கள்

ஹிட்ச்காக் படங்களின் கதைகள் பெரும்பாலும் நாவல்களிலிருந்து எடுக்கப்பட்டவை. த்‌ரில்லர் படங்களுக்கான கதைக்கு நாவல்களை தேடும் பழக்கம் நம்மிடம் இல்லை. அப்படியான நாவல்களும் நம்மிடம் குறைவு. சீ‌ரியஸ் சமூகப் படங்களுக்கு மட்டுமே நாவல்களை தேடிப்போவது என்ற மனநிலைக்கு எதிரானது ஹிட்ச்காக்கின் அணுகுமுறை. அவர் தனது த்‌ரில்லர் படங்களை மிக சீ‌ரியசான ஆக்கங்களாகவே பார்த்தார், எடுத்தார். சைக்கோ திரைப்படம் Robert Bloch எழுதிய சைக்கோ நாவலை தழுவி எடுக்கப்பட்டது.
4. ஒவ்வொரு காட்சியும் முக்கியம்

ஹிட்ச்காக்கின் படங்களையும் மற்ற த்‌ரில்லர் படங்களையும் வித்தியாசப்படுத்தும் முக்கியமான அம்சம், காட்சிகளுக்கு தரும் முக்கியத்துவம். அடுத்தக் காட்சியில் ஒரு கொலை நடக்கயிருக்கிறது என்றால், அதற்கு முந்தைய காட்சியை கொலைக்கான தயா‌ரிப்பாக காட்டுவதே வழக்கம். உதாரணமாக அடுத்தக் காட்சியில் ஒருவன் மரணத்தை சந்திக்கப் போகிறான் என்றால் முந்தைய காட்சி நீர்த்துப் போனதாக இருக்கும். நான் இன்னும் நூறு வருஷம் வாழ்வேன் என்பது போல ஏதாவது சொல்லிக் கொண்டிருப்பான் அல்லது நடக்கப் போகிற பயங்கரத்தை முன்னறிவிப்பது போல் இயக்குனர் காட்சி அமைப்பார். எப்படியும் அந்த திகிலான சம்பவத்தை நோக்கி பாய்வதாகதான் காட்சி அமைக்கப்படும்.
FILE

சைக்கோவில் நாயகி கொல்லப்படப் போகிறாள். முந்தைய காட்சியில் நார்மன் பேட்ஸுடன் அவள் சீ‌ரியசாக பேசிக் கொண்டிருப்பாள். இரண்டு பேரின் அந்தராத்மாக்களும் பேசிக் கொள்வது போலிருக்கும் அந்த உரையாடல். இரண்டு போpன் குணாம்சமும் அந்த பேச்சில் வெளிப்படும். ஒருகட்டத்தில் பணத்தை மீண்டும் உ‌ரியவ‌ரிடம் சேர்க்கிற முடிவை மேரியன் கிரேன் எடுக்கும் அளவுக்கு அழுத்தமானதாக அந்தப் பேச்சு அமைக்கப்பட்டிருக்கும். அடுத்து நடக்கப் போகும் கொலைக்கான சிறு தடயத்தைக்கூட அதில் பார்க்க முடியாது. அதேபோல் நார்மன் பேட்ஸ் யார் என்பதையும், அவனது மனக்கோளாறின் தன்மையையும் கோடிட்டு காட்டியிருப்பார் (இறுதி காட்சியில் மனநல மருத்துவர் நார்மன் பேட்ஸ் குறித்த விளக்கத்தை தரும்போதுதான் அதனை நாம் அடையாளம் கண்டு கொள்ள முடியும்).

சுருக்கமாகச் சொல்வதென்றால், மற்ற த்‌ரில்லர்களில் திருப்புமுனை காட்சிகளை நோக்கி பிற காட்சிகள் பாய்ந்து செல்வதாக திரைக்கதை அமைக்கப்படும். அதனால் இயல்பாகவே அவை பலகீனமாகி விடுகின்றன. முக்கிய காட்சியின் முடிச்சு அவிழும் போது முந்தைய காட்சிகளும் சாயம் இழந்துவிடுகின்றன. ஹிட்ச்காக் அப்படி செய்வதில்லை. ஒவ்வொரு காட்சியுமே அவருக்கு முக்கியம். அதன் காரணமாகதான் ஒருமுறை படத்தைப் பார்த்து அதன் சுவாரஸிய முடிச்சுகள் தெரிந்த பிறகும் மறுபடியும் ஹிட்ச்காக்கின் படங்களை ரசிக்க முடிகிறது. பிற த்‌ரில்லர்கள் இரண்டாவதுமுறை சுத்தமாக சுவாரஸியமிழந்து விடுகின்றன. மேரியன் கிரேன் கொலை செய்யப்படும் அதிர்ச்சியான காட்சிக்கு இணையானது அவளும் நார்மனும் பேசிக்கொள்ளும் இடம்.

5. இசை

ஒரு த்‌ரில்லர் படத்துக்கு எப்படி இசை அமைய வேண்டும் என்பதை கற்றுக் கொள்ள சிறந்த வழி ஹிட்ச்காக்கின் படங்களை பார்ப்பது. இசையை மிகக்குறைவான சந்தர்ப்பங்களில் மட்டும் பயன்படுத்துகிறவர் ஹிட்ச்காக்.

இரண்டு காட்சிகளை இணைக்க அந்த காட்சிகளின் தன்மைக்கேற்ற இசை பயன்படுத்தப்படும். ஒரு காட்சியின் முடிவில் ஆரம்பித்து அடுத்த காட்சியின் தொடக்கத்தில் சில விநாடிகளில் இந்த இசை முடிந்துவிடும் (நார்மன் பேட்ஸின் மீது சந்தேகம் இருப்பதாக துப்பறிவாளன் போன் செய்கிறான். பிறகு கா‌ரில் பேட்ஸின் மோட்டலுக்கு வருகிறான். இந்த இரு காட்சிகளையும் இணைக்க இசை சில நொடிகள் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இதேபோல் பல காட்சிகள்).

மான்டே‌ஜ் காட்சிகளில் இசை பயன்படுத்தப்படும் (துப்பறிவாளன் மேரியன் கிரேன் குறித்து மோட்டல்களில் விசா‌ரிக்குமிடம். வசனம் இல்லாத இந்த மான்டே‌ஜ் பகுதியை நகர்த்துவதற்கு இசை பயன்படுகிறது).

அசம்பாவிதம் நடக்கப் போவதற்கு முன்னால், அப்படியொன்று நடக்கப் போதாக முன் அறிவிக்கும் இசை ஹிட்ச்காக்கின் படத்தில் இடம்பெறுவதேயில்லை. உதாரணமாக சைக்கோவில் மேரியன் கிரேன் குளித்துக் கொண்டிருக்கிறாள். அவள் பின்னால் ஒரு நிழலுருவம் தெரிகிறது. சாதாரண த்‌ரில்லராக இருந்தால் உருவம் தெரிவதற்கு முன்பே வயலின்கள் அலறத் தொடங்கும். ஆனால் சைக்கோவில் கத்தியால் குத்தப்படும் அசம்பாவிதம் நிகழும் போது மட்டுமே உச்ச ஸ்தாயியில் வயலின் இசைக்கப்படும். ஹிட்ச்காக்கின் படங்களில் நடக்கப் போகிற நிகழ்வை முன் அறிவிப்பதாக ஒருபோதும் இசை இடம்பெறுவதில்லை. அதாவது கதை சொல்வதற்கு அவர் இசையை பயன்படுத்துவதில்லை. காட்சியின் அழுத்தத்தை கூட்டவே அவர் இசையை பயன்படுத்துகிறார்.
FILE

உதாரணமாக போன் அடிக்கிறது என்று வைத்துக் கொள்வோம். அதை எடுத்து ஒருவர் பேசுகிறார். என்ன பேசுகிறார் என்பது தெரியவில்லை. அதேநேரம் பின்னணியில் சோகமான வயலின் வாசிக்கப்படுகிறது. அவர் ஒரு சோகமான செய்தியை கேட்கிறார் என்பதை வயலின் இசை பார்வையாளனுக்கு உணர்த்திவிடுகிறது. தமிழ் சினிமாவில் இதைத்தான் காலங்காலமாக செய்கிறார்கள் (பரதேசியில் இசை மோசம் என்றதற்கு இந்த முந்தி‌ரிக்கொட்டைத்தனம்தான் காரணம்). ஹிட்ச்காக்கின் படங்களில் இப்படி இசை யானை மணியோசையாக விடைத்துக் கொள்வதில்லை.

கதாபாத்திரத்தின், காட்சியின் தன்மையை பிரதிபலிக்கவும், அதன் அழுத்தத்தை கூட்டவுமே ஹிட்ச்காக் இசையை பயன்படுத்துகிறார். நார்மன் பேட்ஸின் வீட்டிற்குள் துப்பறிவாளன் நுழையும் போது இசை இருப்பதில்லை. வயதான பெண் உருவம் அவரை தாக்கும் போது இசை பிரவாகித்து வருகிறது.

மேரியன் கிரேன் கா‌ரில் வருகையில் வெளியே பெய்யும் பெருமழைக்கேற்ப இசையும் பீறிடுகிறது. மேரியன் கிரேனுக்கு திருட்டு புதிது. அதுதான் முதல்முறை. அவள் பதற்றத்தில் இருக்கிறாள். அடுத்து என்ன நடக்கும் என்ற பயம் அவளை அலைக்கழிக்கிறது. அந்த மனப்போராட்டத்தை இசை வெளிப்படுத்துகிறது.

மேரியன் கிரேனின் பிணத்தை நார்மன் பேட்ஸ் சதுப்புநில குட்டையில் மூழ்கடிக்கும் காட்சி ஏறக்குறைய ஒரு நிமிடம் வருகிறது. இரவில் தனிமையில் கார் மூழ்குவதை பேட்ஸ் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறான். இந்தக் காட்சியில் இசையே இல்லை. நார்மன் ஏற்கனவே தனது தாயையும், அவளது காதலனையும் கொன்றவன், இரண்டு இளம் பெண்களையும் கொலை செய்திருக்கிறான் (படத்தின் இறுதியில் இது வசனமாக வரும்). இப்போதும்கூட தாயின் கொலையை மறைக்க ஒரு மகனாக தன் கடமையை செய்கிறான். ஆகவே அவனுக்கு பயம் இல்லை, பதைபதைப்பு இல்லை. முந்தைய காட்சியில் எப்படி மேரியனின் மனதை இசை பிரபதிபலித்ததோ அதே போல இசையில்லாத மவுனம் நார்மனின் மனதை பிரதிபலிக்கிறது.

இசையை பயன்படுத்துவதில் ஹிட்ச்காக் ஒரு மாஸ்டர்.

ஹிட்ச்காக்கின் படங்களை பார்த்து பார்வையாளன் அதன் காட்சிகளுக்கேற்ப உணர்ச்சிப்படுவதில்லை. மாறாக அவர்கள் எப்படிப்பட்ட உணர்ச்சிகளுக்கு ஆட்பட வேண்டும் என்பதை தீர்மானித்தே ஹிட்ச்காக் காட்சிகளை அமைக்கிறார். அதன் வழியே வெற்றிகரமாக அவர்களை வழி நடத்துகிறார். திரையரங்கில் ஒரு பொம்மையைப் போல பார்வையாளர்களை அவர் கையாளுகிறார்.

ஒளிப்பதிவில் அவர் காட்டும் சாகஸங்கள் பிரமிக்க வைப்பவை.

அவை பிறிதொரு நேரம் பிறிதொரு கட்டுரையில்