குறுக்கு பாதை

சிறுகதை - சந்திர. பிரவீண்குமார்

Webdunia| Last Modified திங்கள், 20 ஜனவரி 2014 (13:40 IST)
எனக்கு இப்படி குறுக்கு வழி கிரிவலம் போகும் ஆசை சந்துருவால் தான் வந்தது. சந்துரு, என் வகுப்பு தோழன். அவனுடைய அப்பா நாங்கள் படித்த பள்ளியில் தான் ஆசிரியராக இருந்தார். அதனால் சந்துரு எப்பவும் பந்தாவாக தான் இருப்பான். அதுவும் எனக்கு தெரியாத விஷயத்தைப் பற்றி என்னிடம் பந்தா செய்வது அவனுக்கு முக்கிய பொழுதுபோக்கு.

இப்படி தான் என்னிடம் அந்த விஷயத்தையும் சொன்னான். “நம்ம ஊருக்கு ஒவ்வொரு பௌர்ணமிக்கும் இசைஞானி இளையராஜா கிரிவலம் வர்றார் தெரியுமா?”

“தெரியுமே!” என்றேன் நான்.

“அது விஷயம் இல்ல. அவர் எந்த வழியில் கிரிவலம் போறார்னு உனக்கு தெரியுமா?” என்று கேட்டான் சந்துரு.
“எல்லோரும் போற வழியில தான் இருக்கும்”

“போடா… அந்த வழியில போனா கிரிவலம் போற மக்கள் அவரை தொந்தரவு செய்ய மாட்டாங்களா? அவர் போகறது குறுக்கு வழியில” என்று பெருமிதம் பொங்க சொன்னான் சந்துரு.

குறுக்கு வழி என்று சொன்னதும் எனக்கு சந்தோசம் தாங்கவில்லை. ‘இனிமேல் அடிக்கடி கிரிவலம் போய் புண்ணியம் தேடிக்க வேண்டியது தான்’ என்று நினைத்துக் கொண்டேன்.
“டேய்… உனக்கு அந்த வழி தெரியுமா?” என்று கேட்டேன்.

“தெரியுமே…” என்றான் பந்தாவாக.

“எனக்கும் காண்பியேன் டா…:” என்று கெஞ்சினேன்.

“அதெல்லாம் காண்பிக்க மாட்டேன்” என்று ஒரேயடியாக மறுத்து விட்டான். அவன் அந்த வழியை எனக்கு சொல்லி விட்டால் அவனுடைய ‘வாத்தியார் பையன்’ என்ற இமேஜ் என்ன ஆவது?


இதில் மேலும் படிக்கவும் :