நட்பு என்பது உனது நண்பனிடம் உனக்கு ஏற்படும் ஒரு தனிச் சிறப்பான அக்கரை. இந்த அக்கரையை நாம் ஒரு வகையில் அன்பு என்று கருதலாம். பண்டைய கிரேக்கத்தில் தத்துவ ஞானிகள் நட்பை 3 விதமாக பார்த்தனர் :
1) நாம் நட்பாக ஏற்றுக்கொள்ளும் நபர்களை பற்றி எந்த விதமான் முன் அனுமானமும் இல்லாமல், தன்னிலே ஒரு மதிப்பை உருவாக்கிக் கொண்டு ஏற்படும் நட்பு. அதாவது கிறித்துவ மரபுகள் பின்பு அனுசரித்ததைப்போல கடவுள் எல்லாவற்றையும் படைத்துள்ளார் நமக்காக சக மனிதர்களையும் படைத்துள்ளார். எனவே நாம் கடவுளை நேசிப்பது போல் மனித குலத்தையும் நேசிக்கவேண்டும் என்ற பொதுப்படையான அன்பு.
2) நாம் நேசிக்கும் நபர்கள் இந்த மாதிரி இருக்கவேண்டும், அவரது நல்ல குணங்கள் கெட்ட குணங்கள், அவரது அழகு அல்லது அழகின்மை; தொடர்ந்து நீண்ட நாட்கள் பாதுகாக்கப்படுவதற்கான உணர்வு ரீதியான பிணைப்பு இவை அனைத்தையும் உறுதி செய்துகொண்டு அதனடிப்படையில் தொடரப்படும் நட்பு. அதாவது இதில் பாலியல் ரீதியான உறவையும் சேர்த்தே கிரேக்க தத்துவ சிந்தனையாளர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர். அதனாலேயே காதல் என்பதையும் காமம் என்பதையும் சேர்த்துக் குறிக்கும் ஈராஸ் என்ற வார்த்தையை இத்தகைய உறவுகளை வர்ணிக்க பயன்படுத்துகின்றனர்.
3) மூன்றாவது வகையான நேசம் நட்பு மட்டுமல்லாது ஒருவரது குடும்ப உறுப்பினர்களிடையே ஏற்படும் நேசம், வர்த்தக கூட்டாளிகளிடையே ஏற்படும் நெருக்கம், மேலும் விஸ்தாரமாக ஒருவர் தனது நாட்டையும் பிறந்த மண்ணையும், மனிதர்களையும் நேசிப்பது.
நேசம் குறித்த இந்த பாகுபாடுகளில் பிரச்சனைகள் இல்லாமல் இல்லை... இதெல்லாம் இல்லமலேயே ஏற்படும் சுதந்திரமான நட்பு பற்றி கிரேக்க சிந்தனையாளர்கள் யோசிக்கவில்லை...
|
இதர வாசிப்புக்கு > வெப்துனியா சிறப்பு > நட்பு தினம்
