ஈஷாவுடன் திருக்கயிலாயம் - 11

WD
செல்வச் செழிப்பு என்பது எப்போதுமே சமூகம் சார்ந்தது. பணக்காரக் குடும்பத்தில் பிறந்த மிலெரபா, தன் ஏழாவது வயதில் தந்தையை இழந்தார். மிலெரபா சிறுவனாக இருந்ததால், அவரது சொத்துக்கள் எல்லாம் அவரது மாமாவிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது. மிலெரபா வளரும் வரை அதைப் பாதுகாத்து, மிலெரபா வளர்ந்தவுடன் அவற்றை அவரிடம் ஒப்படைக்க வேண்டும். ஆனால், மிலெரபா வளர்ந்தவுடன் அவரது மாமா சொத்துக்களைத் திருப்பித் தர மறுத்தார். எனவே, மிலெரபாவும் அவரது தாயும் மிகவும் வறுமையில் வாழ்ந்தனர். இதனால் அவரது தாய் மிலெரபாவைத் தூண்டிவிட்டார், ‘அவர்களை எப்படியாவது அழிக்கவேண்டும்’.

எனவே மிலெரபா கைலாஷூக்கு மிக அருகே உள்ள ஓர் இடத்துக்கு பில்லி சூனியம் கற்கச் சென்று, மாந்திரீகத்தைக் கற்றுக்கொண்டு திரும்பினார். ஒருநாள் தன் மாந்திரீக பலத்தால் பலத்த இடியுடன் கனமழை பெய்யச் செய்தார். மிலெரபாவின் மாமா தன் மகனின் திருமண நாளைக் கொண்டாடிக்கொண்டு இருந்தார். அந்த கனமழையில் அவரது வீடு இடிந்து அவரும் அவரது விருந்தினர்கள் 35 பேரும் இறந்துபோனார்கள். இதைப் பார்த்த மிலெரபாவின் தாய்க்கு சந்தோஷம். தன் மகனால் அவர்கள் அனைவரும் உயிரிழக்க நேர்ந்ததை எண்ணி சந்தோஷப்பட்டார். ஆனால், மிலெரபாவுக்கோ மனதில் போராட்டம்.

அவரது தேடுதல் அவரைப் பல இடங்களுக்கும் இட்டுச் சென்றது. கடைசியாக அது மார்பாவைக் கண்டவுடன் முடிவுக்கு வந்தது. மார்பாவும் இந்தியாவை நான்கு முறை சுற்றி வந்தவர். அவர் புத்த மத போதகர், நரோபாவின் சீடர்.

எனவே மிலெரபா அவரிடம் சென்று தன்னை அர்ப்பணித்தார். புத்தர் செய்த மகத்தான விஷயங்களில் இதுவும் ஒன்று. அவர் தன்னை குருவிடம் அர்ப்பணிக்கும்போது, ‘குருவே, என் உடல், மனம், சொற்கள் எல்லாவற்றையும் உங்களுக்கு அர்ப்பணிக்கிறேன்’ என்றார். இந்தியர்கள் எப்போதும் செய்யும் தவறு இதுதான். அவர்கள் எங்கே சென்றாலும் ‘என் உயிரையே உங்களுக்குத் தருகிறேன்’ என்பார்கள்.

உங்களிடம் இல்லாததைத்தான் நீங்கள் எப்போதுமே கொடுக்கிறீர்கள். உங்களிடம் இருப்பதைக் கொடுப்பது என்பது மிகவும் கடினமானது.

WD
எனவே, “என் உடல், என் மனம், என் பேச்சை உங்களுக்கு அர்ப்பணிக்கிறேன். நீங்கள் எனக்கு உணவும் உடையும் வழங்கிக் கற்பிக்க வேண்டும்“ என்றார் மிலெரபா. மார்பா அவரை ஏறெடுத்துப் பார்த்து, “நான் கற்பிக்க மட்டுமே செய்வேன். உனக்கு உணவும் உடையும் வேண்டுமானால், அவற்றை நீயே சம்பாதித்துக்கொள். ஆனால் உணவும் உடையும் நான் தர வேண்டுமென எதிர்பார்த்தால், அவற்றை நான் தருகிறேன், கற்றுக்கொள்ள வேறு இடம் தேடிக்கொள்’ என்றார். அவர் பேரம் பேசினார். அவர்கள் ஓர் ஒப்பந்தத்தை உருவாக்கினார்கள்.

மிலெரபா, “சரி, என் உணவையும் உடையையும் நான் சம்பாதித்துக் கொள்கிறேன். நீங்களே கற்றுத்தாருங்கள்” என்றார். மார்பா மிலெரபாவிடம், அவரது எல்லா நிலங்களையும் உழுமாறு பணித்தார். பல வருடங்களாக மிலெரபா நிலத்தை உழுதுகொண்டே இருந்தார். மார்பாவோ நிலங்களை அதிகப்படுத்திக்கொண்டே போனார். எல்லா நிலங்களையும் உழச் சொன்னார். அப்போது பிற்காலத்தில் துறவியான மார்பாவின் மகன் கர்மதத் வளர்ந்துவிட்டார். எனவே மார்பா மிலெரபாவிடம், “என் மகன் வளர்ந்துவிட்டான். அவனுக்கு ஒரு வீடு கட்ட வேண்டும். நீயே அதை கட்டிமுடி” என்று பணித்தார்.

மிலெரபா இரவுபகலாக வேலை செய்தார். அவரது உடல் துரும்பாய் இளைத்தது. இரவுபகலாக வேலை செய்து ஒன்பது அடுக்கு வீட்டினைக் கட்டினார். பல வருடங்களாக அந்த வீட்டைக் கட்டிக்கொண்டு இருந்தார். ஒவ்வொரு செங்கல்லையும் அவரது கையால் எடுத்துவைத்தார்.

இப்படிச் செய்ததால் அவரது உடல் முழுவதும் காயங்கள். அவரால் வேலையே செய்ய முடியவில்லை. மார்பாவின் மனைவி தமீமா, மிகவும் கருணை உள்ளம் கொண்டவள். உடலெங்கும் ரத்தம் வழிய வழியத் தொடர்ந்து மிலெரபா வேலை செய்வதைப் பார்த்தாள். அவளால் தாங்க முடியவில்லை. அவள் மார்பாவிடம் சென்று முறையிட்டாள், “அவருக்கு விடுப்பு தாருங்கள், அவர் நம் வீட்டிலேயே நம் மகனைப் போல இருக்கிறார், இப்படிச் செய்வதை என்னால் தாங்க முடியவில்லை” என்றாள். மார்பாவும் அதற்கு உடன்பட்டார். “ஒரு மாதம் விடுப்பு தருகிறேன். அவரைக் குணப்படுத்தி மீண்டும் வேலைக்கு அனுப்பு” என்றார்.
Webdunia|

மிலெரபா

ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் கைலாஷ் மலை அருகே வாழ்ந்த மிலெரபா, இந்தப் பகுதியில் மிகப் பெரிய ஆன்மிக நிகழ்வுகளை நிகழ்த்தினார். அவர் ஓரளவுக்குச் செல்வச் செழிப்பான குடும்பத்தில் பிறந்தவர். திபெத் கலாச்சாரத்தில் செல்வச் செழிப்பானவர்கள் என்றால், 12 பசுமாடுகளை வைத்திருப்பவர்கள் என்று அர்த்தம்.


இதில் மேலும் படிக்கவும் :