ஒலிம்பிக் விளையாட்டுகளில் ஒன்றான ஹாக்கியில், அரை நூற்றாண்டிற்கும் அதிகமாக புகழுடனும், பெருமையுடனும் ஆதிக்கம் செலுத்திய இந்திய ஹாக்கி, இன்று ஒலிம்பிக் போட்டிகளுக்குத் தகுதி பெறக்கூட முடியாத ஒரு அவமானகரமான பின்னடைவைச் சந்தித்துள்ளது.
ஆசிய போட்டிகள், உலக சாம்பியன் போட்டி உள்ளிட்ட ஒலிம்பிக்கிற்கு நேரடியாகத் தகுதிபெறும் போட்டிகள் எதிலும் வெற்றி பெறாததும், 2006 ஆம் ஆண்டு ஆசியப் போட்டியின் இறுதிக்குத் தகுதி பெறாததாலும், தகுதிச் சுற்றுப் போட்டிகளில் விளையாடி ஒலிம்பிக்கில் பங்கேற்க வேண்டிய நிலை இந்திய அணிக்கு ஏற்பட்டதே பெரும் பின்னடைவாகும். இந்த நிலையில், சாண்டியாகோவில் நடைபெற்ற தகுதிப் போட்டிகளின் இறுதியில் (ஏற்கனவே சுழல் சுற்றுப் போட்டிகளில் இந்திய அணியைத் தோற்கடித்த) இங்கிலாந்து அணியிடம் 2-0 என்ற கோல் கணக்கில் தோற்று ஒலிம்பிக்கிற்கு தகுதி பெறும் வாய்ப்பை இந்தியா இழந்துள்ளது.
இது ஏதோ சற்றும் எதிர்பாராத, திடீரென்று ஏற்பட்ட பின்னடைவாகவும் அவமானமாகவும் சித்தரிக்கப்படுவதுதான் ஆச்சரியமளிக்கிறது. இந்திய ஹாக்கியை தொடர்ந்து கவனித்து வருபவர்களுக்கு - ஹாக்கி கூட்டமைப்பில் இருந்து வரும் அரசியல், ஹாக்கி வீரர்களை தங்கள் மனம் போன போக்கிற்கு பந்தாடிய விதம் போன்றவற்றை பார்த்தவர்களுக்கு - இது நிச்சயம் அதிர்ச்சியாக இருக்க முடியாது.
ஹாக்கியை நமது தேச விளையாட்டாக கொண்டுள்ள இந்த நாட்டிற்கு இது ஒரு தலைக்குனிவாக இருந்தாலும், இந்தியாவின் ஹாக்கித் திறன் செத்துவிட்டது என்று கருதுவதற்கு இடமில்லை. இந்தப் பின்னடைவு, மீண்டும் வலிமையாக எழுவதற்கு நிச்சயம் ஒரு அடித்தளம்தான் என்பதிலும் எந்தச் சந்தேகமும் இல்லை.
ஆனால் அது சாத்தியமாவதற்கு முன்னர், இந்த வீழ்ச்சிக்கான காரணங்களை முழுவதுமாக ஆராய்ந்து அதற்கு விடை கண்டு, அதனடிப்படையில் மறு எழுச்சிக்கு வித்திட வேண்டும்.
எதிர்பாராத மாற்றங்கள், வேகமான ஏற்புத் திறன்!
1928 முதல் 1980 ஆம் ஆண்டு வரை நடந்த ஒலிம்பிக் போட்டிகளில் 8 முறை தங்கம் வென்றது இந்திய அணி. 1998 ஆம் ஆண்டு பாங்காக்கில் நடந்த ஆசியப் போட்டிகள் வரை பல தங்கப் பதக்கங்களை வென்றது.
|